يکشنبه ۴ فروردين ۱۳۹۸ ,24 March 2019
 
 
یک حقوقدان:
وزارت بهداشت تحریم‌های مغایر با حق برسلامت را مستندسازی کند
 
یک حقوقدان گفت: وزارت بهداشت و سایران باید نسبت به مستند کردن دقیق تحریم های مغایر با حق بر سلامت تلاش کنند.
 
به گزارش فانا، پویا عسگری روز سه شنبه در نشست بررسی آثار تحریم بر حق سلامت افزود: تحریم‌ها به صورت کلی به 2 دسته بزرگ تحریم‌های بین المللی و غیربین المللی ‏تقسیم می‌شوند.

وی ادامه داد: تحریم‌های بین المللی شامل تصمیم‌های تنبیهی است که از طرف شورای امنیت سازمان ملل متحد در نظر گرفته ‏می‌شود. در حال حاضر منظور ما تحریم‌های غیربین المللی است که به تحریم‌های شامل سازو کارهای منطقه‌ای و تحریم‌هایی که توسط ‏برخی دولت‌ها وضع می‌شوند، تقسیم می‌شوند.‏

عسگری تاکید کرد: باید بررسی کنیم که آیا تحریم‌های ثانویه وضع شده که کشورهای تامین کننده حق سلامت را هدف قرار ‏می‌دهند و با آمریکا و ایران رابطه دارند، از حیث حقوق بین الملل مورد پذیرش است یا خیر. یعنی اگر دولتی در چهارچوب قانونی ‏خود، قانونی را از مجاری قانونی وضع کرده و شرایطی را برای تجارت با خود ایجاد کند آیا در دایره حقوق بین الملل باید برای این ‏تجارت حدودی قائل شویم یا خیر.‏
وی بیان کرد: در قطعنامه 2231 همه دولت‌ها و سازمان‌های بین المللی متعهد به اجرای آن شدند که لغو ‏کننده همه تحریم‌ها علیه ایران شامل یک جانبه اولیه و ثانویه بود. اعمال چنین تحریم‌هایی علیه ایران می‌تواند ناقض قطعنامه 2231 ‏باشد.

این حقوقدان اظهار داشت: همه دولت‌ها متعهد هستند تحریم‌ها را تا جایی اجرا کنند که مغایرت با حق بر سلامت شهروندان ایرانی ‏نداشته باشد. حدود 4 دهه است که ایران هدف تحریم قرار گرفته است. اتفاقی که به واسطه تحریم‌ها درباره ایران می‌افتد در تاریخ ثبت ‏می‌شود، اما با وجود 4 دهه تحریم در زمینه مستندسازی ‏به خوبی عمل نکردیم.‏

وی گفت: تحریم نباید تبدیل به بهانه‌ای شود که همه چیز را گردن آن بیندازیم. زیرا در برابر سلامت شهروندان مسئول هستیم.‏

 حق بر سلامت منشا همه حق‌های بشری است
قاسم زمانی مدرس حقوق بین الملل نیز در این نشست گفت: حقوق جهانی سلامت موید این است که سلامت همه افراد بشر به یکدیگر وابسته است ‏و حق بر سلامت منشا همه حق‌های بشری در کنار حق حیات است و نتیجه سایر حق‌های بشری محسوب می‌شود.‏

زمانی اظهار داشت: در قرن بیست و ‏یکم و با توجه به جهانی شدن، حقوق بین الملل به تمام حوزه‌های زیست بین المللی از جمله حوزه سلامت رسوخ کرده است. بهداشت ‏و سلامتی موضوعی بین المللی است و ارتباطی محکم میان بهداشت و سلامت با صلح و امنیت جهانی وجود دارد.

وی افزود: در ژوئیه 1941 و ‏در جنگ جهانی دوم، وقتی رئیس جمهوری آمریکا اعلام کرد جهان پس از جنگ بر پایه 4 آزادی بنیادین بشری شامل آزادی بیان، ‏آزادی مذهب، رهایی از ترس و رهایی از نیاز بنا نهاده خواهد شد، رهایی از نیاز نشان دهنده تعهد دولت‌ها برای سلامتی و بهداشت ‏برای مردم خود بود.

زمانی ادامه داد: به همین علت سازمان جهانی بهداشت که در سال 1948 همزمان با امضای اعلامیه جهانی حقوق بشر تولد ‏یافت، تحقق بهداشت و اعتلای استانداردهای بهداشتی را سرلوحه اهداف خود قرار داد. مقدمه اساسنامه این سازمان، بهره‌مندی از ‏بالاترین استانداردهای قابل حصول سلامتی و یکی از حقوق بنیادین هر انسان بود و بهداشت و سلامتی در محدوده‌ای فراتر از بیماری ‏مورد توجه قرار گرفت.‏

وی بیان کرد: حق بر سلامت در اسناد بین المللی مختلف مورد شناسایی قرار گرفته است. علاوه بر اساسنامه سازمان جهانی بهداشت ‏و ماده 25 اعلامیه جهانی حقوق بشر، در ماده 12 میثاق بین المللی اجتماعی فرهنگی و غیره نیز این حق مورد شناسایی قرار گرفته ‏است.

این مدرس حقوق بین الملل ادامه داد: بنابراین امروزه حق بر سلامت و بهداشت یک حق بشری محسوب می‌شود که 3 تعهد را بر دولت‌ها تحمیل می‌کند. تعهد به ‏احترام، حمایت و اجرا شامل این موارد هستند. دولت‌ها نباید به صورت مستقیم یا غیرمستقیم از بهره‌مندی افراد از حق بر سلامت ‏جلوگیری کنند و باید اقدامات تقنینی و اجرایی مناسب را برای تحقق حق بر سلامت انجام دهند.‏

‏حق بر سلامت فقط حق سالم بودن نیست
زمانی در تعریف حق بر سلامتی اظهار داشت: حق بر سلامتی، صرفا حق بر سالم بودن نیست و حق بر نظام حمایتی است که ‏فرصت برابر بهره‌مندی از بالاترین سطح سلامت را برای عموم فراهم کند. حق بر سلامت یک حق فراگیر است که در کنار آن حق ‏بر خدمات درمانی و عوامل تعیین کننده‌ای مثل دسترسی به مسکن و غذا و محیط زیست سالم نیز وجود دارد.

وی افزود: حق بر سلامتی بر ‏شماری از حوزه‌های حقوق بین الملل به عنوان یک حق بشری تاثیر گذاشته و حقوق مالکیت معنوی را تعدیل کرده است. سازمان ‏جهانی تجارت دسترسی افراد به داروهای ضروری را یکی از حداقل‌های ضروری قلمداد کرده و از لایسنس‌های اجباری سخن به ‏میان آورده است.

زمانی ادامه داد: دعوایی که دولت روآندا علیه کانادا مطرح کرده که می‌تواند به مبتلایان ایدز سلامتی بیشتری عرضه کند و سازمان ‏جهانی تجارت اصرار می‌کند که دولت کانادا باید شرکت دارویی کانادا را تحت فشار قرار دهد تا زمینه فروش دارو را به کشورهای ‏آفریقایی و روآندا فراهم کند.‏

‏تحریم نباید منجر به عدم دسترسی ایرانیان به دارو شود
این مدرس حقوق بین الملل افزود: تحریم نباید منجر به عدم دسترسی شهروندان از دارو و مواد غذایی شود و دیوان بین المللی ‏دادگستری در 11 مهر 97 قرار موقت در دعوای ایران و آمریکا صادر کرد و دارو و اقلام پزشکی و مواد غذایی و اقلام ‏کشاورزی را با قرار موقت درخواست کرد که آمریکا از تحریم این موارد دست بردارد. همچنین تاکید کرده که آمریکا نباید محدودیتی ‏در دسترسی ایران به این اقلام ایجاد کند و نباید موانعی در سیستم پولی شکل گیرد تا راه خرید این اقلام توسط ایران مسدود شود.‏

‏ نظر سازمان جهانی بهداشت درباره حق بر سلامت
وی ادامه داد: حق بر سلامت حقی قابل دادخواهی است. این حق یکی از پیچیده‌ترین حق‌های بشری در حوزه حقوق بین الملل است. ‏حقوق بین الملل سلامت که با تکیه بر اسناد بین المللی گوناگون و نهادهای مختلف ملی و منطقه‌ای و جهانی در حال توسعه است با ‏مفاهیم جدیدی مواجه شده که در ظرف زمان این موارد را به نظم می‌کشد.

زمانی افزود: مواردی مثل عدالت بهداشتی و مراقبت‌های اولیه بهداشتی و ‏ارتقای سلامت و امنیت بهداشتی به عنوان یکی از مولفه‌های امنیت انسانی از جمله این موارد است. حق بر سلامت به عنوان حق ‏بشری نقش مهمی در حرکت به سمت جامعه سالم دارد.‏

وی گفت: سازمان جهانی بهداشت در مورد حق بر بهداشت و سلامت تا حدودی رویه انتقاد برانگیز داشته و سیستم نظارتی مناسبی ‏در نظر نگرفته است، اما این سازمان از اواخر دهه 90 با ایجاد دپارتمانی شروع به نهادینه کردن حق بر سلامت با رویکرد حقوق ‏بشری کرده است. این سازمان در سال 2008 گزارشی مبنی بر «مراقبت اولیه بهداشتی، اکنون بیش از هر زمان دیگر» صادر کرده ‏و نابرابری در بهداشت عمومی در دو سطح ملی و بین المللی را مورد توجه قرار داده است.‏
 
کد مطلب : ۱۷۰۸۱
شنبه ۲۲ دی ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۱۷
۰
 
مرجع : خبرگزاری ايرنا
 

ارسال
 
گروه های خبری :