دوشنبه ۴ مهر ۱۴۰۱ ,26 September 2022
 
 
عبدالهی:
یک چهارم بازار داروی ایران متعلق به داروهای بیوتکنولوژی است
حاکمیت باید بیشتر به بخش خصوصی اعتماد کند
 
رئیس هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات بیوتکنولوژی پزشکی ایران گفت: سیاست‌های دولت‌ها در قبال بخش خصوصی همواره فراز و نشیب‌های زیادی داشته اما اتفاق عجیب این است که دولت جدید علیرغم اینکه در ظاهر و زبان از بخش خصوصی خیلی طرفداری می‌کند اما بیشترین بی‌اعتمادی را به بخش خصوصی دارد و در واقع هیچ اعتمادی به بخش خصوصی ندارد. در این دولت حتی به عنوان دکور هم از بخش خصوصی برای حضور در جلسات دعوت نمی‌شود، در جلسات دربسته تصمیم‌گیری می‌شود و اصلا متقاضی شنیدن حرف بخش خصوصی نیستند و دلیل آن را هم نمی‌دانیم.
 
به گزارش خبرنگار فانا، اکبر عبدالهی اصل روز یکشنبه 27 شهریور ماه 1401 در نشستی خبری توضیح داد: انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات بیوتکنولوژی پزشکی ایران در سال 1392 تاسیس شد و در حال حاضر 43 عضو دارد. این انجمن در شرایطی تاسیس شد که روندهای بازار دارو در جهان در حال تغییر بود و در حالی که ارزش بازار جهانی دارو به حدود 1100 میلیارد دلار رسیده بود و چندین سال روی این رقم ثابت مانده بود، داروهای جدیدی وارد بازار شدند و پیش‌بینی می‌شود تا سال 2025 ارزش بازار جهانی دارو به 1500 میلیارد دلار برسد که رقم افزوده شده به ارزش بازار جهانی دارو ناشی از داروهای بیوتکنولوژی است. همچنین حیطه‌های جدیدی مانند سلول‌های بنیادی، ژن درمانی، تلفیق بیوتکنولوژی و آی‌تی، تلفیق نانوتکنولوژی و بیوتکنولوژی و ... به حوزه پزشکی دنیا اضافه شدند و از طرف دیگر نظام ثبت این محصولات هم متفاوت بود بطوریکه در حوزه داروهای بیوتکنولوژی برخلاف داروهای قدیمی، نیاز به مطالعات بالینی است و براین اساس چالش‌های جدیدی هم برای نهاد ناظر در ایران و هم جهان ایجاد شد.

وی افزود: اعضای انجمن شامل تولیدکنندگان داروهای بیوتکنولوژی (انسانی و دامی)، واکسن، کیت‌های تشخیصی، فرآورده‌های مشتقل از پلاسما و سرم‌های پادزهر مار و عقرب می‌شوند و عمر صنعت بیوتکنولوژی در ایران حداکثر دو تا سه دهه است. بنابراین این صنعت در ایران جوان است و لازم بود یک نهاد صنفی مسائل و مشکلات این صنعت را پیگیری کند. تعداد پرسنل این شرکت‌ها حدود 6000 نفر است که عمدتا از نسل جدیدتر و جوان‌تر هستند. شرکت‌های عضو این انجمن جایگاه ویژه‌ای از نظر ایجاد ارزش افزوده برای کشور دارند. پیش‌بینی می‌شود تا چند سال آینده حدود یک چهارم از ارزش بازار جهانی دارو مربوط به داروهای بیوتکنولوژی خواهد بود. در ایران هم اگر ارزش بازار دارو حدود 60 هزار میلیارد تومان لحاظ شود، حدود 15 هزار میلیارد تومان آن یعنی یک چهارم مربوط به داروهای بیوتکنولوژی است. البته در ایران همواره تغییر سیاست‌هایی رخ می‌دهد که بعضا منجر به فشرده شدن بازار داروهای بیوتکنولوژی می‌شود. چون صنعت بیوتکنولوژی برای نظام بیمه‌ای کشور هزینه‌ساز است و بسته به شرایط هرگاه قدرت بیمه‌ها در نظام سلامت زیاد می‌شود، این صنعت را فشرده می‌کنند.

عبدالهی اصل در پاسخ به سوال خبرنگار فانا درباره اینکه با توجه به حمایت دو میلیارد دلاری اخیر دولت آمریکا از صنعت بیوتکنولوژی این کشور، دولت ایران در سال "تولید؛ دانش‌‌‌بنیان، اشتغال‌‌‌آفرین" تاکنون چه حمایت‌هایی از توسعه صنعت بیوتکنولوژی در کشور داشته است و آیا شعارهای داده شده در این زمینه محقق شده است یا خیر؟ گفت: اگر در طول زمان حساب کنیم، دولت در کلان حامی و عامل رشد صنعت بیوتکنولوژی بوده است اما در مقاطع مختلفی فراز و نشیب‌هایی در این زمینه داشتیم. دو دهه قبل که صنعت بیوتکنولوژی شروع به فعالیت کرد، رشد این صنعت بدون حمایت دولت امکانپذیر نبود. گاهی اوقات با تعویض وزرا و صاحبان نظام سلامت، تغییرات مرتبط با صنعت بیوتکنولوژی اذیت‌کننده شده است. بزرگترین خواهش صنعت بیوتکنولوژی از نظام سلامت این است که محدودیت‌های نظام سلامت را به این صنعت تحمیل نکند چون نظام سلامت عمدتا بودجه‌محور است و نباید مسائلی مانند محدود کردن بودجه را به صنعت بیوتکنولوژی تعمیم دهد. ما مثل صنعت بیوتکنولوژی آمریکا کمک دو میلیارد دلاری جو بایدن را نمی‌خواهیم اما فهرست رسمی دارویی کشور را هم نبندند، کمیسیون‌ها را تعطیل نکنند و پاستور و رازی دولتی را رقیب ما قرار ندهند، در این صورت حمایت دولتی نمی‌خواهیم.

 

رئیس هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات بیوتکنولوژی پزشکی ایران در پاسخ به سوال دیگر خبرنگار فانا مبنی بر اینکه آیا با توجه به اینکه چین سرمایه‌گذاری سنگینی در صنعت بیوتکنولوژی کرده و حتی به رقیب آمریکا در این حوزه تبدیل شده است، پیوستن ایران به پیمان شانگهای و همکاری ایران با چین در حوزه بیوتکنولوژی می‌تواند به پیشرفت این صنعت در کشور کمک کند یا خیر؟ توضیح داد: در دنیا در حال حاضر بزرگترین تولیدکنندگان داروهای بیوتکنولوژی، شرکت‌های اوریجینیتور هستند. بیوسیمیلارها محصولات جدیدالورودی در بازار هستند که اغلب از طرف شرکت‌های آسیایی وارد بازار می‌شوند. اگر سیاست منطقی در دولت و وزارت بهداشت داشته باشیم، پیمان شانگهای می‌تواند یک فرصت را برای ما ایجاد کند و اتحادی برای توسعه صنعت بیوتکنولوژی داشته باشیم اما اگر سیاست‌های دولت محدودکننده باشد و بیمه برای وزارت بهداشت تعیین تکلیف کند، آن وقت پیمان شانگهای برای ما خطر محسوب می‌شود چون ممکن است حتی اگر بتوانیم جلوی واردات بیوسیمیلارهای آسیایی را بگیریم اما ممکن است بازارهای صادراتی منطقه‌ای خود را از دست بدهیم، بنابراین پیمان شانگهای برای ما یک تیغ دو لبه است.

وی خاطرنشان کرد: داروهای بیوتکنولوژی که در کشور تولید می‌شوند، اگر مشابه وارداتی آنها قبلا وارد فهرست رسمی دارویی کشور شده باشد، بعد از به تولید رسیدن به دلیل قیمت پایین‌تر نسبت به مشابه وارداتی تحت پوشش بیمه قرار می‌گیرند، در غیر این صورت ورود داروهای بیوتکنولوژی جدید تولید داخل به پوشش بیمه بسیار دشوار است. در حال حاضر بیمه‌ها با ورود این داروها به فهرست رسمی دارویی کشور مخالفت می‌کنند و به وزیر بهداشت هم در این زمینه فشار می‌آورند. در طول دهه گذشته، دو مرتبه هر یک به مدت سه سال توسط دو وزیر بهداشت، فهرست رسمی دارویی کشور بسته شد و اجازه تولید این داروها داده نشد.

رئیس هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات بیوتکنولوژی پزشکی ایران در پاسخ به این سوال که آیا چنین سیاستی به معنای محروم شدن برخی از بیماران از داروهای جدید عرضه شده در دنیا نیست؟ گفت: چرا دقیقا همینطور است. در همه جای دنیا دارو را ثبت می‌کنند و تولیدکننده را به دلیل نبود پول در بیمه محدود نمی‌کنند اما در ایران می‌گویند چون بیمه و نظام سلامت پول ندارد، تولیدکننده نباید تولید کند و این عجیب‌ترین اتفاق ممکن در دنیا است. نظام ژنریک تعریف شده در دنیا برای پرداخت است نه تولید. سیاستگذاران نظام سلامت در کشور اعم از مجلس، فرهنگستان علوم پزشکی و ... کوچکترین آشنایی با حوزه دارو ندارند و در واقع سواد سیاستگذاری دارویی ندارند. سیاستگذاری دارو یک رشته تخصصی است و آنها بلد نیستند.
 
کد مطلب : ۴۳۹۵۴
دوشنبه ۲۸ شهريور ۱۴۰۱ ساعت ۰۰:۳۹
۰
 
 

ارسال
 
گروه های خبری :